एकान्तमा तिम्रो नाम जप्ने बनायौ,

गेरु बस्त्र धारण गरि तप्ने बनायौ ।


चैत मास खडेडी,आँधीहुरी पनि,

थाहै नपाई एकाएक खप्ने बनायौ ।


भूलिदीन खोज्छु आफूलाई आफैं ,

आफ्नै मन सम्झनीले कप्ने बनायौ ।


मनको कैदभित्र,आफैं कैदी बनी,

स्मृतिका कष्टक पुष्प थप्ने बनायौ ।


हराएछु कताकता अन्तर्मन भरी,

आफैंलाई छाडी अन्तै टप्ने बनायौ ।

                                युवराज अर्याल



Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

Image
उनको   अनि   मेरो   देशै   अर्को   थियो ,  उनले   बोल्ने   भाषा ,  भेषै   अर्कै   थियो   । पिर   अनि   व्यथाहरु   उस्ताउस्तै   थिए ,  घाउ   एकै   भएनी   ठेसै    अर्को   थियो   । शब्द   उस्तै   लाग्ने     लवाज   थियो   भिन्न ,  मन   मिलेनी   जिन्दगीको   मेसै   अर्को   थियो   । जंघे   पिलर   हृदयले   कहाँ   छुट्याउँछ   र ?  सिमारेखा  भूगोलको   त्यसै   अर्को   थियो   । दूरी   नजिक   टाढाको   गिन्ती   किन   हुन्छ ,  मन     गणित     सरल ,  बेसै   अर्को     थियो   ।                                            युवराज   अर्याल  
Read more
Image
तिम्री दिदी भए तिम्लाई साली भन्न पाइन्थ्यो,  कहिलेकहीँ  जिस्काएर काली भन्न पाइन्थ्यो । मेरो  मनको  फुलबारीमा  फुल  फुलाईदिने , आफ्नै मन  बगैंचाकी  माली भन्न पाइन्थ्यो । बाहिर  गाली  बर्षे  पनि  मनले  माया  गर्ने,  त्यही मायालाई कहिले, गाली भन्न पाइन्थ्यो । सप्तरंगी   फुलहरु  फुलिदिन्छन्   रहरको , आफू बोट,तिम्लाई मेरी डाली भन्न पाइन्थ्यो । टाढा  हुँदा  सँधै, बेरीरहन्छ्यौ  कल्पनामा, मनभित्रको नचुडिने जाली  भन्न  पाइन्थ्यो ।                                     
Read more
यता तान्यो अर्को पट्टि, छुट्छ जिन्दगी, सम्हालिन खोज्छ फेरि ,टुट्छ जिन्दगी । रुवाउँछ आफैं अनि  आफैं फकाउँछ, माया गर्छु भन्दै आफै कुट्छ जिन्दगी । च्यातिएर जान्छन् ,भाग्यका ती पानाहरु, टाल्न खोज्यो अर्कोतिर फुट्छ जिन्दगी । भत्किएका मनहरु,त्यही मनले हो टाल्ने, भत्काउन  आफै अघि, जुट्छ जिन्दगी । अनेक ती भार बोकी, हिड्दै अफ्ठेरोमा , सपनाको चाङ देखाई, लुट्छ जिन्दगी ।                    युवराज अर्याल
Read more