तिम्री दिदी भए तिम्लाई साली भन्न पाइन्थ्यो, 

कहिलेकहीँ  जिस्काएर काली भन्न पाइन्थ्यो ।


मेरो  मनको  फुलबारीमा  फुल  फुलाईदिने ,

आफ्नै मन  बगैंचाकी  माली भन्न पाइन्थ्यो ।


बाहिर  गाली  बर्षे  पनि  मनले  माया  गर्ने, 

त्यही मायालाई कहिले, गाली भन्न पाइन्थ्यो ।


सप्तरंगी   फुलहरु  फुलिदिन्छन्   रहरको ,

आफू बोट,तिम्लाई मेरी डाली भन्न पाइन्थ्यो ।


टाढा  हुँदा  सँधै, बेरीरहन्छ्यौ  कल्पनामा,

मनभित्रको नचुडिने जाली  भन्न  पाइन्थ्यो ।








                                    

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

Image
उनको   अनि   मेरो   देशै   अर्को   थियो ,  उनले   बोल्ने   भाषा ,  भेषै   अर्कै   थियो   । पिर   अनि   व्यथाहरु   उस्ताउस्तै   थिए ,  घाउ   एकै   भएनी   ठेसै    अर्को   थियो   । शब्द   उस्तै   लाग्ने     लवाज   थियो   भिन्न ,  मन   मिलेनी   जिन्दगीको   मेसै   अर्को   थियो   । जंघे   पिलर   हृदयले   कहाँ   छुट्याउँछ   र ?  सिमारेखा  भूगोलको   त्यसै   अर्को   थियो   । दूरी   नजिक   टाढाको   गिन्ती   किन   हुन्छ ,  मन     गणित     सरल ,  बेसै   अर्को     थियो   ।                                            युवराज   अर्याल  
Read more
यता तान्यो अर्को पट्टि, छुट्छ जिन्दगी, सम्हालिन खोज्छ फेरि ,टुट्छ जिन्दगी । रुवाउँछ आफैं अनि  आफैं फकाउँछ, माया गर्छु भन्दै आफै कुट्छ जिन्दगी । च्यातिएर जान्छन् ,भाग्यका ती पानाहरु, टाल्न खोज्यो अर्कोतिर फुट्छ जिन्दगी । भत्किएका मनहरु,त्यही मनले हो टाल्ने, भत्काउन  आफै अघि, जुट्छ जिन्दगी । अनेक ती भार बोकी, हिड्दै अफ्ठेरोमा , सपनाको चाङ देखाई, लुट्छ जिन्दगी ।                    युवराज अर्याल
Read more