भाग्यमा  लेखिएको  कहाँ  मेटिन्छ र, 

हत्केलाले सूर्यलाई, कहाँ छेकिन्छ र ।

हृदयमा  बस्छु , भन्छन्  कोहीकोही,

आफ्नो मन त आफैं कहाँ देखिन्छ र।

उफ्रिन त उफ्रिन्छ,भ्यागुतो नि कुवाभित्र,

अफ्नो टाउको आफैले कहाँ टेकिन्छ  र।

अँधेरीलाई काफी हुन्छ झिनो जुनकिरी, 

चम्किने चाँदनीले चिसो कहाँ सेकिन्छ र।

कल्पनालाई सजाउने कागज पाना जस्तै, 

अन्तरमनलाई कलमले कहाँ लेखिन्छ र ।

                         युवराज अर्याल