मेरो बर्मा कि  बैनी सँग सम्पर्क हराएको बेला उसको यादमा लेखेको कबिता।  

             थीइन् उनी टाढा, म मुसी भन्थे,

             सम्झिएर आँफै म खुशी हुन्थे ।

             खोजिरहेछु अहिले उनलाई म फेरी,

             हराएछ सम्बन्ध त्यो, कसैलाई नटेरी। 

             छिन् धेरै पर  सम्पर्क हरायो,

             म रोंए धेरैबेर, यो मन डरायो ।

            भन्नलाई सबै कुरा, मनमा त्यो साँस्थी,

            जिस्काउँथे कहिलेकाँही लजाएर हाँस्थी। 

           सम्झिएर उसलाई म धेरै गर्व गर्थे,

            एक कुरा गर्थे म, बिचमा उ अर्कै गाँस्थी। 

           कहाँ सक्छु र बाँच्न, तिम्रो खुशी खोसी,

           छैन यहाँँ अरु कोही, म हुँँ खास दोशी। 

          धोका दिएं आँफैले, म नै मुर्ख जाली ,

           थियो जो सम्बन्ध, गयो आज ढली ।

                                                                          लुटेर खुशी तिम्रो, रमाएं म आफु,

                                                                          म कहाँँ खोजौँ उनलाई फेरी कहाँँ भेटुं। 

                                                                          जहाँँ सँधै भरी, रहे स्वार्थ देख्ने , 

                                                                          म खोज्दैछु यहाँँ मेरो भाग्य लेख्ने।